شمارهٔ ۳۳۶

برداشت: به اینجا آمدم، تمام وجودم درگیر ولع و عشق است، مانند طوقی که بر گردن آویخته شده و زنجیری که به پاهایم بسته است.

برداشت: من از دلی پر از ناامیدی و شعله‌های آتشین رفته بودم، اما با اشتیاق و آرزویی سوزان، دوباره دلگرم و شاداب بازگشتم.

برداشت: یار خسرو به شیرین تبدیل شد و از کوهکن جدا شد. کوهکن در دل کوه‌های سخت راه می‌پیماید و همچنان به سفر خود ادامه می‌دهد.

برداشت: هیچ‌کس نیست که به لیلی بگوید از تسلط عشق چگونه به سرزمین کعبه، مجنون رند و رسوا بازگشته است.

برداشت: هر بی‌خانمانی که در کوه و دشت سرگردان بود، به سمت شهر و سرزمین خود بازگشت.