شمارهٔ ۳۳۰

برداشت: مرا به حال خود بگذار و با خوشی به آرایش جشن دوستان بپرداز و با گل‌ها خود را زینت کن.

برداشت: تو مانند شمعی هستی که مجلس را روشن می‌کند و من مانند پروانه‌ای هستم که به دور تو می‌چرخم و با آتش عشق تو روح و جانم می‌سوزد. سعی کن دیگران را نیز با نور وجودت روشن کنی و به حیاتشان رنگ و بویی ببخشی.

برداشت: لطفاً بدون توجه به من از کنارم نگذرو، مثل بیگانگان، شاید تو جایی مرا دیده باشی، پس نگاهی به من بنداز.

برداشت: اگر کار من به نفع دوستانم پیش نرود، تو باعث نابودی من شو، اما من از تهمت دشمنان راحت خواهم شد.

برداشت: نگاه کن به حال وحشی که چگونه با نگاه مسمومش تو را می‌نگرد و از این رو، از آن‌جا که تصمیم به رفتن گرفته، می‌خواهد تو را از جمع بیرون کند.