شمارهٔ ۳۲۹

برداشت: شهری از روی حسادت به من و شرایط زندگیم نگاه می‌کردند، و این وضعیت بد من را تحت تأثیر قرار داده بود. تمام این مسائل ناشی از بخت بد من بود.

برداشت: من مانند پرنده‌ای بودم که با زیبایی و شوق پرواز می‌کردم، اما ناگهان یک نگاه دردآور به من برخورد کرد و باعث شد که بال‌های من شکسته شوند.

برداشت: سرنوشت ناخوشایند موجب این رفتار نادرست شد و اگر این لطف و محبت نبود، هیچ‌کس هرگز از کارهای من ناراحت نمی‌شد.

برداشت: من در جست‌وجو و سرگردانی هستم و به دنبال جایی مناسب برای زندگی می‌گردم. خوشی و آرامش از من دور شده و بدشانسی همواره در پی من است.

برداشت: یک انسان ساده و بی‌خود که می‌خواهد حال و روز من را بیان کند، اما این حالتی است که هرگز نمی‌توان آن را توضیح داد.