ای قامت تو جلوه ده شیوههای حسن
در هر کرشمهٔ تو نهان سد ادای حسن
این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت اشاره دارد و به نقش و تأثیر آن در زندگی اشاره میکند. شاعر از "حسن" به عنوان نماد زیبایی یاد میکند که در هر حرکتی جلوهاش نمایان است. او بیان میکند که هر عملی از حسن، چه خوب و چه بد، به نظر زیبا میرسد و به تصمیمات او احترام میگذارد. همچنین، از وفای حسن در مدت زمان کوتاه اشاره میکند و هشدار میدهد که نباید به وفای او اعتماد کرد، چرا که زیباییها زودگذرند. نهایتاً شاعر به وضعیت ناپایدار دنیا و سلطنت حسن اشاره میکند و خود را به عنوان یک گدا در برابر زیباییهای او معرفی میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ای قامت تو جلوه ده شیوههای حسن
در هر کرشمهٔ تو نهان سد ادای حسن
خواهی بدار و خواه بکش ، ناپسند نیست
مستحسن استهر چه بود اقتضای حسن
سلطان حسن هر چه کند حکم حکم اوست
بگذار کار حسن به تدبیر و رای حسن
این حسن پنج روز به یوسف وفا نکرد
زنهار اعتماد مکن بر وفای حسن
دانی که گل ز باغ چرا زود میرود
یعنی که اندکیست زمان بقای حسن
گویی بزن که حال جهان برقرار نیست
حالا که در رکاب مراد است پای حسن
وحشی من و گدایی خوبان که این گروه
سلطان عالمند ز فر همای حسن