شمارهٔ ۳۲۵

برداشت: ماه من هنوز وجود دارد و همچنان چشم و چراغ دیگران است. سبزه او از گل‌های باغ دیگران هم زیباتر است.

برداشت: جمعیت به هر سو می‌رود تا محبوب من را پیدا کند، اما چرا من باید به دنبال دیگران بروم؟

برداشت: من از باغ خودم، گلی روییده‌ام و حالا نمی‌دانم به کجا بروم. هیچ دلیلی ندارد با گل خودم، در باغ دیگران کاری کنم.

برداشت: من که به راحتی می‌توانم از شر دردها و مشکلات خود رها شوم، چرا باید در دل خود، غم و اندوه دیگران را انباشته کنم؟

برداشت: باید از او دردی که در دل داری درمانی پیدا کنی. چه فایده‌ای دارد که به خاطر آتش دیگری بسوزی؟