شمارهٔ ۳۱۸

برداشت: دل پر از آرزو و افسوس من از راه تو بازگشت و من از آنجا رفتم. نتوانستم روزی به پای تو سجده کنم و به آستانت بوسه زنم و در نهایت از آنجا دور شدم.

برداشت: من از گرد و غبار راه به سوی کوی تو آمدم، چهره‌ام پر از خاک شده و بر در خانه‌ات مالیده‌ام و سپس رفته‌ام.

برداشت: اگر به سفر بروم و در هر منزل مثل زنگ صدای بلندی بزنم، تعجبی ندارد که صدای من را از در تو نشنیدم و بی‌آنکه کسی بفهمد، راهی شوم.

برداشت: سرو من بیرون نیامده و به دورش نمی‌چرخم. از غم به حالت غمگینی درآمده و از آنجا دور شدم.

برداشت: وقتی نتوانستم وحشی را ببینم که در خلوت وصالش باشد، با حسرت به در و دیوار کوی او نگاه کردم و سپس آنجا را ترک کردم.