غزلیات

شمارهٔ ۳۰۹

سرودهٔ وحشی بافقی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

دیریست که رندانه شرابی نکشیدیم

در گوشهٔ باغی می نابی نکشیدیم

۲

چون سبزه قدم بر لب جویی ننهادیم

چون لاله قدح بر لب آبی نکشیدیم

۳

بر چهره کشیدیم نقاب کفن افسوس

کز چهرهٔ مقصود نقابی نکشیدیم

۴

بسیار عذابی که کشیدیم ولیکن

دشوارتر از هجر عذابی نکشیدیم

۵

وحشی به رخ ما در فیضی نگشودند

تا پای طلب از همه بابی نکشیدیم

بازگشت به سروده‌های وحشی بافقی