شمارهٔ ۳۰۵

برداشت: صبر من به پایان رسیده و دیگر طاقت جدایی تو را ندارم. بهانه‌ای بر سرم نشسته که تحمل آن را از دست داده‌ام.

برداشت: من فردی نیستم که در برابر جدایی تسلیم شوم، هرچند که جرأت و استقامت من قوی باشد.

برداشت: زندان من در واقع هیچ دری ندارد و دلگیر و کسل‌کننده است. حالا که در این وضعیت گرفتار شده‌ام، به شدت در تعجب و سردرگمی هستم.

برداشت: هیچ‌کس حق ندارد که با من به‌طور دائمی دوری کند، زیرا من مرجع مسائل عشق و محبت هستم.

برداشت: من همچون گوینده‌ای از زنجیرشکنان جدایی هستم، زیرا سال‌های زیادی را در درد و حسرت دوری سپری کرده‌ام.