شمارهٔ ۳۰۴

برداشت: مدتی است که از باغ و بوستان دور افتاده‌ام و مانند قناری، بی‌برگ و بی‌صدا به حالتی دشوار در آمده‌ام.

برداشت: بهار تازه و زیبایی از دلم رفته و گل‌های زندگی‌ام پژمرده شده‌اند. احساس می‌کنم که از رشد و شکوفایی دور افتاده‌ام و در حال زوال هستم.

برداشت: در فضایی که پر از گل و گیاه است، مانند پرنده‌ای که بال‌هایش بسته شده، تلاش می‌کنم تا پرواز کنم اما به خاطر شرایط موجود نمی‌توانم.

برداشت: اگر به مسیر دیدار تو نمی‌روم، دلیلش واضح است؛ چون به خاطر غم و اندوهی که گرفتار آن هستم، از پا افتاده‌ام.

برداشت: نه به نجات خود امیدوارم و نه به آزادی، به شدت در نگرانی هستم و در شرایط دشوار قرار دارم.

برداشت: من تمام وجودم را بر سر یاد وصال معشوقم سوزانده‌ام و حالا در افکارم به دنبال راه حلی جادویی برای برطرف کردن ناداری‌ام هستم.