شمارهٔ ۳۰۳

برداشت: برو، من با دل شکسته و چهره‌ای زرد به تو می‌رسم. اگر مانند باد با سرعت و به شکل گرد و غبار بیایم.

برداشت: هزار بار چرخ زمان من را از مسیر تو دور کرده، اما من مانند گردباد به سوی تو می‌آیم.

برداشت: نگزار که پشیمان شوی، وقتی من با دل پر از غم و درد به سمت تو می‌آیم.

برداشت: هرچند به خاطر بدی‌های تو از این دنیا رفته‌ام، اما اگر با لطف و محبت بگویی که برگرد، دوباره باز می‌گردم.

برداشت: نگو که به سوی ما نیامده‌ای، بگو چگونه می‌توانم به گفت‌وگویی که هیچ‌کس مرا دعوت نکرده، بیایم؟