شمارهٔ ۲۹۹

برداشت: من دلی دارم که از آتش درد به شدت می‌سوزد و توانم نیز در برابر این درد زیاد است. این خود من هستم که چنین دل و قدرتی دارم.

برداشت: اگر از کنار من بگذری و به کسی دیگری توجه کنی، من حسادت می‌کنم و دل تنگ می‌شوم.

برداشت: نمی‌توانم از تو شکایت کنم، خدا نکند که چنین کنم. اگر بخواهم شکایت کنم، آزار و رنج بیشتری را متحمل می‌شوم.

برداشت: من را در نظر بگیر و از من بخواه که عذر را بپذیری، زیرا من به خاطر برخی مشکلات نمی‌توانم به خوبی عمل کنم و از زیر بار مسئولیت فرار می‌کنم.

برداشت: مراقب باش و از زیر چشم من نرو، چون من شکارهای زیادی دارم که در انتظار فرصتی مناسب هستند.

برداشت: بیا و نزد من بیا، چرا که تو از آرامش و آسایش دوری می‌کشی. من فکر می‌کنم که یکی در دلش عشق را پرورش می‌دهد.

برداشت: من دیگر هیچ صبر و طاقت و ایمانی ندارم، دل و جانم هم آرامش نمی‌یابند.