شمارهٔ ۲۹۴

برداشت: به دلیل ناتوانی و ضعف شدیدم، جانم در حال رفتن است و طبیب من به من می‌گوید که چقدر آشفته و بی‌پناه هستم.

برداشت: به نظر می‌رسد من بدن ضعیفم را به کوی تو سپرده‌ام، زیرا امیدوارم که سگ تو بر سر من بیفتد و من را بپذیرد.

برداشت: اگر کسی مانند تو که زهر است، لبخند بزند، به خدا قسم که این لبخند برای من از زندگی ابدی هم زیباتر است.

برداشت: از غم تو فرار می‌کنم و از این دنیا دور می‌شوم، اما می‌ترسم که در آن دنیا هم همان درد و رنج فکر و یاد تو به سراغم بیاید.

برداشت: دیگر آرامشی برای من نمانده و از درد و غم این وضعیت هیچ نیرویی در من باقی نمانده است. اگر این حالت ادامه پیدا کند، تحملم تمام خواهد شد.