شمارهٔ ۲۷۴

برداشت: زمان آن رسیده که دیگر نتوانم صبر کنم و باید به خاطر آبرویم، عزت و شرف را کنار بگذارم.

برداشت: مدتی تلاش می‌کنم تا به وفاداری برسم، به گونه‌ای که رازهای خود را از من پنهان نکنند و هم در جمع دوستان قرار بگیرم و هم با آن‌ها باده‌نوشی کنم.

برداشت: اگر بخواهیم در گره غم گرفتار شویم، با وفاداری، زنجیری از خاک و خون را در میان این بند برافراشته می‌کنیم و به آن آسایش می‌بخشیم.

برداشت: تو در خواب به سر می‌بری و من هر شب در تنهایی‌ام، دل و جانم را برای تو محافظت می‌کنم و خود را در این حال به نظاره می‌نشینم.

برداشت: گفتم که به نظرت خود رأیی نکن، او گفت که ممکن است اینطور باشد، اما وحشی (شاعر) چگونه می‌تواند عاشق و شیدا شود اگر از خود رأیی‌اش دست بردارد؟