شمارهٔ ۲۷۲

برداشت: ما به خاطر دوری تو با درد فراق زندگی می‌کنیم، دل‌مان نگران و غمگین است، اما ما از این احساس پشیمان نیستیم.

برداشت: با وجود اینکه عشق از دل می‌رود و به جان ما مرتبط است، باز هم در این وداع دشوار، بی‌نهایت غمگین نیستیم.

برداشت: اگر زخم کهنه‌ای داری، دیگر نیازی به درمان نداری؛ ما از درد رنج می‌بریم و فکر درمان به سرمان نمی‌زند. حتی اگر بخواهی ما را بکشید، باز هم به دنبال راه حلی نیستیم.

برداشت: محبت باعث تحقیر و کوچک شدن ما می‌شد؛ پس برو و به چشمان آن کسی نگاه کن که ما را این‌گونه می‌بیند؛ چرا که ما چیزی جز آنچه او می‌بیند نیستیم.

برداشت: ما تسلیم شده‌ایم و در برابر عشق نایستاده‌ایم. حالا وقت آن است که صدای برگشتن را بزن، زیرا ما اهل جنگ و میدان نیستیم.

برداشت: ما دیگر یوسف را به دست نخواهیم آورد و در این روزها قحطی وجود ندارد. مگر اینکه ما در مصر باشیم، یعنی در شهر کاشان نیستیم.