شمارهٔ ۲۶۹

برداشت: هنگامی که ما از سرایی(خانه‌ای) ناامید شویم، دیگر از آنجا کاملا قطع امید خواهیم‌کرد  ، همچنین از هر کسی که ناامید شویم ، دیگر هیچ ارتباطی با او نخواهیم داشت.

برداشت: دل مانند کبوتر نیست که به محض پرواز از جایی فرود بیاید. ما وقتی که از جایی جدا می‌شویم، دیگر برنمی‌گردیم.

برداشت: فراری دادن شکار از ابتدا اشتباه بود. حالا که تو ما را فراری دادی و ما هم از تو دور شدیم، دیگر نمی‌توانیم کاری کنیم.

برداشت: کوی تو مانند باغ ارم و بهشت به نظر می‌رسد، اما ما آن را دیدیم و در عین حال همچنان انگار که ندیدیم.

برداشت: باغ بهار زیبا و پر از شکوفه و سروده‌های خوش، نمایانگر لذت‌های زندگی است. اگر چه از میوه‌های آن باغ استفاده نکرده‌ایم، اما این موضوع مانع از دیدن زیبایی‌ها و شادی‌های آن نمی‌شود.

برداشت: ما از سر تا پا به دعا و درخواست مشغولیم، اما تو غافل هستی. مراقب باش که لحظه‌ای که به هدف می‌رسیم، نزدیک است.

برداشت: دوری وحشی و این نوع حرف‌ها بهانه نیست، ما هم این صحبت‌ها را شنیده‌ایم.