شمارهٔ ۲۶۵

برداشت: چقدر باید در اندوه و حسرت بگذرانم؟ زمان آن رسیده که با معشوق به شادی و خوشی بپردازم.

برداشت: ما در مسیر او بسیار بی‌تاب هستیم و دیگر صبرمان را از دست داده‌ایم؛ ای کاش صبوری بود تا در گوشه‌ای بنشینیم و آرام بگیریم.

برداشت: تا کی باید به دنبالش بگردم و خود را در زنجیر کنجکاوی نگه دارم؟ باشد که روزی به آرامش برسم و استراحت کنم.

برداشت: درد فقدان تو مثل شمع، قلبم را سوزانده است. نرو که نمی‌خواهم با حسرت و اشک به یاد تو بنشینم.

برداشت: من بر اثر غم و حسرتی که از تو دارم، مانند یک حیوان وحشی در راهی که به زحمت می‌گذرانم، زیر پا رفته و در این خاک ذلت نشسته‌ام.