شمارهٔ ۲۶۰

برداشت: عشق ما آن چنان باارزش و غنی است که همه دنیا برایش بی‌ارزش است. ما در چهره این عشق به کوچکی و نیازمندی خود اقرار می‌کنیم و هر چه داریم، فدای این عشق می‌کنیم.

برداشت: عشق و بنیان آن را به گونه‌ای بنا کردند که بر دوام باشد و هیچ‌گونه آسیب و خدشه‌ای به آن وارد نشود.

برداشت: افرادی که درباره آب زندگی و جاودانگی صحبت کرده‌اند، نکته‌ای درباره ماندگاری و پایداری عشق بیان کرده‌اند.

برداشت: هر کسی که به اسرار عشق واقف شود، می‌تواند حتی از چیزهای بی‌ارزش، ارزشمند بسازد. مانند تبدیل خاک و سنگ به طلا و نقره، او می‌تواند به کمک عشق به دستاوردهای عظیمی دست یابد.

برداشت: پروانه با سوختن در آتش خودش نشان می‌دهد که عشق به اوج اتحاد و یکی شدن رسیده است.

برداشت: این سرای زندگی برخی را به سمت وادی‌های آرامش می‌کشاند و برخی دیگر را به قله‌های چالش و سختی می‌برد. تمام این تفاوت‌ها به نیاز و شرایط عشق بستگی دارد.

برداشت: وحشی، سال‌ها در انتظار و در جستجوی معشوق بوده است. فاصله‌ای که بین او و محبوبش وجود دارد، از یک قدم بیشتر نیست. ولی برای رسیدن به عشق، این یک قدم می‌تواند بسیار دشوار و پرمعنا باشد.