شمارهٔ ۲۵۹

برداشت: شمع جشن دیگران شد و با چهره آتشینش، متأسفانه در نهایت آبروی خود را به زمین ریخت، متأسفم.

برداشت: مقابل هر کس بی‌هدف و بی‌صورت نشسته بود، بدون هیچ نگرانی و ترسی، فضایی را در جمع افراد بی‌باک تنگ کرد، که واقعاً این جای تاسف دارد.

برداشت: این جمله به این معناست که اگر کسی بداند که برخی افراد شایستگی و لیاقت ندارند، باید از اختلاط و نزدیک شدن به آن‌ها خودداری کند. همچنین وجود شخصی با چهره ناپاک و نامناسب، به خودی خود، ناگوار و نادرست است.

برداشت: اگر از شدت غم جانم جدا شود، دیگر نیستی آن غم که روزی به زبانت بیفتد و از آن افسوس بخوری.

برداشت: به خاطر نداشتن امکان مهار کردن یا به دام انداختن وحشی‌ها، نمی‌توانی آنها را در تله بیندازی. این تله که به شکل حلقه‌ای است، مثل این است که خود به خود تو را به دام می‌اندازد.