شمارهٔ ۲۵۴

برداشت: من حتی یک لحظه هم از درد و رنج جدایی رهایی ندارم، پس کی می‌میرد که از این درد بی‌پایان رها شوم؟

برداشت: کار برای من دشوار است، ای اجل، در این زمان که وقت عمل است، سعی کن که مرا به آسانی رهایی دهی.

برداشت: می‌خواهم یک کشتی مثل تابوت داشته باشم که در آن بتوانم از این طوفان نجات پیدا کنم.

برداشت: چند بار باید از مشکلات و دردهایم بگویم و به تو شکایت کنم، ای دوست همراز؟ به من کمک کن تا از این دردها راحت شوم و از این همه ناله و افغان رهایی یابم.

برداشت: وحشی با دل شاد از این غمخانه جدا می‌شود، همچون کسی که از زندان آزاد می‌شود و به زندگی‌اش ادامه می‌دهد.