شمارهٔ ۲۵۲

برداشت: زبانم بسته از درد، وقتی که شروع به صحبت می‌کنم، بهانه‌ام برای شکایت و نوید رسیدن به وصال عشق است.

برداشت: جهان، عالمی فریبنده است که مردم به دنبال جان و زندگی خود در آن می‌چرخند و در حال آمدن، رفتن و ایستادن هستند.

برداشت: در اینجا به زیبایی شخصیت و رفتار کسی اشاره شده که با ناز و کمال خاصی بر روی زمین گام برمی‌دارد. حرکت او به گونه‌ای است که توجه‌ها را به خود جلب می‌کند و از هر سو احساس هیجان و زیبایی را ایجاد می‌نماید. در حقیقت، این فرد به طور خاصی خود را به نمایش می‌گذارد و یکی از مظاهر جاذبه و دلربایی است.

برداشت: محبت او من را به خود جذب می‌کند و دلیل دیگری وجود ندارد. همین بس که این همه با سرعت در پی من می‌دود.

برداشت: اگر حال و روز زمانه چنین باشد، وحشی، وای به حال آن کسی که باید از دامن زمانه به دنیا بیاید.