شمارهٔ ۲۳۷

برداشت: ای دل، همواره در اسارت دوری او باش و ای صبر، همچون نگهبانی در این زندان باقی بمان.

برداشت: ای کسی که سر خود را به خاک بگذاری، بدان که کسی که در این درگاه حرمت تو را می‌شکند، چه کسی است.

برداشت: هیچ فاصله‌ای بین عاشق و معشوق وجود ندارد، حتی اگر مسیر طولانی باشد. بگذار در این میان، تو باشی و عشق در وجودت جاری شود.

برداشت: عشق مانند آتشی است که اگر شعله‌ور شود، همه موانع را از بین می‌برد. حتی اگر موانع زیاد باشند، عشق با قدرت و یکپارچگی خود، قابل غلبه بر آن‌هاست. وقتی عشق در دل فردی شعله می‌کشد، قدرتش به قدری است که می‌تواند بر همه چیز فائق آید.

برداشت: به تو نگفته بودم که تیر و کمان را به دست نمی‌گیری؟ حالا بیا و خودت را آماده کن تا با مشکل و بلا مواجه شوی.