شمارهٔ ۲۳۶

برداشت: کسی که به خود مغرور است، به آدم‌هایی اهمیت می‌دهد که در درگاهش جایی ندارند. در واقع، این افراد به وصالی که ممکن نیست، هیچگاه خواستار نمی‌شوند.

برداشت: ای یوسف مصری، تو که در میان فروشندگان نمی‌مانی، چگونه می‌توان بیعانه‌ای برای جان کسی قرار داد که هیچ‌کس حاضر به معامله نیست؟

برداشت: هیچ‌کس به اندازه‌ی یعقوب و زلیخا دلبسته و عاشق یکدیگر نیست و کسی نمی‌تواند همانند آن‌ها احساسات و عشق را درک کند.

برداشت: مرغ دل ما کیست؟ اگر سرنوشت این‌گونه است، حتی سیمرغ هم به دام می‌افتد و کسی برای او نگران نمی‌شود.

برداشت: آه، این چه افتخاری است که حتی قاتل هم از دور نمی‌تواند تماشا کند و کسی را به خود جذب نکند.

برداشت: در آنجا چندین نفر بی‌گناه به دار آویخته شده‌اند، اما هیچ‌کس حاضر نیست یک بار هم به خاطر ناز و محبت، سر خود را بالا ببرد.

برداشت: اگر زیبایی وجود نداشت، هیچ‌کس ناز و بی‌توجهی را نمی‌کرد. تمام ناز و بی‌توجهی‌ها به خاطر زیبایی است، پس زیبایی خود عامل تمام این جذابیت‌هاست.