غزلیات

شمارهٔ ۲۲۲

سرودهٔ وحشی بافقی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

روم به جای دگر ، دل دهم به یار دگر

هوای یار دگر دارم و دیار دگر

۲

به دیگری دهم این دل که خوار کردهٔ تست

چرا که عاشق تو دارد اعتبار دگر

۳

میان ما و تو ناز و نیاز بر طرف است

به خود تو نیز بده بعد از این قرار دگر

۴

خبر دهید به صیاد ما که ما رفتیم

به فکر صید دگر باشد و شکار دگر

۵

خموش وحشی از انکار عشق او کاین حرف

حکایتیست که گفتی هزار بار دگر

بازگشت به سروده‌های وحشی بافقی