شمارهٔ ۲۱۶

برداشت: تو برای من جانی ببخش که جسمم تاب و توان زیادی ندارد و این شراب ستم را در ظرفش نمی‌تواند نگهدارد.

برداشت: چه چیزی دیده‌ای که به خاطر آن نگاهت پر از خشم شده و هیچ اجازه‌ای برای سرزنش باقی نمانده است؟

برداشت: تو بسیار زود از چیزی ناراحت می‌شوی و از بی‌توجهی دیگران شکایت می‌کنی. وای بر من که چه چیز بلندی گفته‌ام؛ دیگر کسی پاسخ سلامم را نمی‌دهد.

برداشت: ای گیاه محبت، در این دوران سخت و بی‌آبی، به وفاداری‌ات ادامه بده و برگ‌های بیشتری بریز، چرا که دیگر باران امیدی نمی‌بارد تا به تو آب دهد.

برداشت: دل عاشق و بی‌تابی که به عشق تو عادت کرده، حتی اگر به آتش جهنم برود، عذابی برایش نخواهد بود.