شمارهٔ ۲۱۴

برداشت: سرت به خاطر خوبی و افتخارت پایین نمی‌آید؛ این افتخار برای من است که به این خودبزرگ‌بینی کشیده نشوم.

برداشت: اگر چه من را باد ببرد و نامم را فراموش کند، اما هیچ کس به جایی که خوبان زندگی می کنند نمی آید که آبرو داشته باشد.

برداشت: دل حسود من به خاطر تو همچون آتش سوخته است؛ چگونه نخواهد سوخت وقتی که جز سرخی داغی از تو به او نمی‌رسد؟

برداشت: از آسیب نگاه زیبای تو، از خودم هم فاصله گرفتم. حتی به کسی سفارش کردم که به دنبالم نیاید.

برداشت: این گفته به این معناست که آیا مردی هست که با اراده و جسارت به جلو حرکت کند و از خطرات و مشکلاتی که در مسیرش قرار دارد، هراسی نداشته باشد؟ آیا کسی هست که دچار اسارت و محدودیت نشود و در برابر چالش‌ها خود را فرود نیاورد؟

برداشت: تو به من اجازه بده تا از غم تو بگویم، زیرا تو در پس پرده عشق قرار داری و در مورد خودت نمی‌توانی صحبت کنی.