غزلیات

شمارهٔ ۲۱۲

سرودهٔ وحشی بافقی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

ز عشق من به تو اغیار بدگمان شده‌اند

کرشمه‌های نهان را نگاهبان شده‌اند

۲

حمایتی که حریفان بزم در بد من

تمام متفق و جمله همزبان شده‌اند

۳

عجب که بادهٔ رشکی نمی‌رود در جام

که سخت مجلسیان تو سرگران شده‌اند

۴

رقابت است که چون در دلی به کینه نشست

کسی ندید که من بعد مهربان شده‌اند

۵

همه برای تو دارند نکته‌ها وحشی

جماعتی ز حریفان که نکته دان شده‌اند

بازگشت به سروده‌های وحشی بافقی