شمارهٔ ۲۰۵

برداشت: من در مسیری خطرناک می‌روم و نمی‌دانم کِی به پایان می‌رسد. پای من که این راه را طی می‌کند، دیگر به کجا خواهد رسید و چه زمانی به آرامش خواهد رسید؟

برداشت: به راحتی می‌توان گفت که من به دنبال چیزی هستم که قدیمی و فرسوده شده است. این چیزی که می‌بینم، به کجا خواهد رسید و یا چه زمانی به نتیجه‌ای خواهد رسید؟

برداشت: هرچند که بتوانی برای درد من راه حلی پیدا کنی، اما به راحتی می‌گویم، دردی که در دل دارم را نمی‌توان به آسانی درمان کرد. عاشق هرگز به درمان واقعی نمی‌رسد.

برداشت: جان تو که سوالش را کردی، از بدن خود جدا شده و در آستانه‌ی رفتن است و در انتظار است که ببیند چه زمانی از تو خبری می‌رسد تا دستوری بگیرد.

برداشت: قلب من در دل خواهی به پرورش شاخه‌ای مشغول است که هیچ‌کس آن را نمی‌بیند. تا زمانی که چون گلی شکوفا شود، یا میوه‌اش به ثمر برسد، هنوز مشخص نیست چه زمانی این اتفاق خواهد افتاد.

برداشت: من عاشق مشام خوشایند شوق هستم، چون اگر نسیم صبحگاهی از مصر بگذرد، بوی آن هرگز به کنعان نخواهد رسید.

برداشت: موری کوچک در دل مهمانی سلیمان جایی پیدا می‌کند، تو هم تلاش کن، ای بی‌خبر، نگو که این جان چگونه به محبوب می‌رسد.