شمارهٔ ۲۰۱

برداشت: آیا من بلبلی هستم که وقتی با گل صحبت می‌کند، زبانش بند می‌آید؟ به راستی که چرا باید گلابی که زیبایی و رایحه‌اش را از باغ به دوش کشیده، از گلستان دور شود؟

برداشت: گلی که در باغ شکفته شده، به خاطر بی‌رحمی فردی در حال پژمرده شدن است که به دوستان اجازه نمی‌دهد از زیبایی‌ها و شادی‌های بستان بهره‌مند شوند.

برداشت: من داستان غم را با زبان خود می‌گویم و می‌ترسم که هر کلمه‌ام بهانه‌ای برای کسانی شود که بدی‌ها را درباره‌اش بگویند و داستان‌های زیادی بسازند.

برداشت: من ضربه‌ای به دلم خورده که کاری از دست نازک‌خیالان برنمی‌آید، زیرا ابروهای او به قدری جذابند که همچون تیرهای رها شده، تهمت‌هایی را به سوی من پرتاب می‌کنند.

برداشت: در جلوی من راهی به وجود آمده و نگرانی از وجود دزدان در پی آن است، چرا که وقتی به کاروانی حمله می‌کنند، ابتدا باید جان افراد را به خطر بیندازند.

برداشت: او لباس زیبایی بر تن می‌کند و وقتی که دستش را به سوی کسی دراز می‌کند، همچون خنجر برمیان بندد و خونریزی می‌کند. این کار از زمانی آغاز می‌شود که تصمیم به جنگ و درگیری بگیرد.

برداشت: به درمان زخم‌های ظاهری، پزشکانی از میان مردم می‌آیند، اما من به دنبال آن کسی هستم که بتواند زخم‌های پنهان دل را التیام بخشد.