شمارهٔ ۱۹۰

برداشت: دیشب باید کم و کوتاه به یار شکایت می‌کردم و پس از آن، باید خیلی زیاد گریه می‌کردم.

برداشت: اگر حال و روز خود را با این شدت و شوق بیان می‌کردم، بی‌شک راه حل مشکلاتم را پیدا می‌کردم.

برداشت: بعد از مدت‌ها که به دیدارم آمده‌ای، باید یک لحظه می‌ایستادی و از حال من که بیمار هستم، می‌پرسیدی.

برداشت: در بین جمع خاص، چند روزی را صرف امتحان دیگران کردی، در حالی که پیش از این، آزردن روحیه‌ات لازم بود.

برداشت: رفتنت از جمع چنین دلیلی نداشت؛ اگر دلت را آزرده بودی، باید به وضوح ابراز می‌کردی.

برداشت: برای این که مشخص شود که نام ما از یاد دوست نرفته، باید یک بار یاد ما را در نامه‌ای ذکر کنیم.

برداشت: من در ابراز محبت به یارم اشتباه کردم و حالا حس می‌کنم که باید در این کار دقت بیشتری می‌کردم.

برداشت: در شبی که مستی و خماریت از جشن و مهمانی به سر می‌برد، برای من که در تنهایی بودم، هر کاری که دلم می‌خواست، باید با دیگران انجام می‌شد.

برداشت: اینکه به وحشی آسیب زدی، در واقع کار نادرستی نبود. باید ابتدا خیلی منتظر می‌ماندی و انتظار می‌کشیدی.