شمارهٔ ۱۸۶

برداشت: هیچ‌کس به من بیمار توجهی نکرد و برای جان دادن من اشکی نریخت.

برداشت: کسی که با تمام زیبایی و ناز خود حتی ابروانش را نیز به سمت من نمی‌آورد و فقط به دیوار توجه می‌کند، به من نشان می‌دهد که چقدر زیباست.

برداشت: هیچ انسانی که دلش سنگین و بی‌رحم باشد، جز تو پیدا نشد که آهنگ اندوه و غم من در دلش تأثیری نگذارد.

برداشت: روح آن کسی که به خاطر غم از دنیا رفته، خوشحال است؛ چرا که هر وقت زنده بود، در کنار غم شریک بود و هیچ‌گاه از غم یار خود شکایت نکرد.

برداشت: در روز مرگ تو، داغ و اندوه گله‌ها و زاغ‌ها به وضوح حس می‌شد، اما او نتوانست آن را با کلمات بیان کند و در نهایت سکوت کرد.