شمارهٔ ۱۷۳

برداشت: در ابتدای عشق و دیوانگی، ناله‌ها و غم‌هایم به آسمان می‌رود. من این مسیر را آغاز کردم، اما پایانی که برای آن در نظر گرفته‌ام چگونه خواهد بود وقتی که زمان بگذرد.

برداشت: لیلی که مجنون را از خود دور کرده و او را گرفتار کرده است، چه زمانی به مرحله‌ای می‌رسد که از عشق تو عبور کند و سد‌های موجود در راهش را بشکند تا بتواند به مجنون برسد؟

برداشت: ای کسی که احوال من را می‌پرسی، حال کسی چگونه است که هر لحظه به چهره محبوبش نگاه می‌کند و جدول خون (اشک) از چشمانش جاری می‌شود؟

برداشت: از دل انسان شعله‌ای برمی‌خیزد که می‌تواند آتش به دنیا بزند، هر زمانی که به یادم آن لباس سرخ و زیبا بیفتد.

برداشت: وحشی وقتی که به زیبایی در وصف عقد گوهرش می‌پردازد، به هیچ‌وجه عجیب نیست که از نظم و لطافت کلامش، حتی در اعماق پنهان نیز فراتر برود.