شمارهٔ ۱۷۲

برداشت: روزهایی را دوست دارم که جنون مرا به زنجیر کشیده باشد؛ چرا که هر جا که بروم، این بی‌خودی و شور و شوق من همراهم خواهد بود و غوغایی به پا خواهد کرد.

برداشت: عشق حقیقی آن است که در حال دیوانگی و جنون، مانند یک پادشاه برای من ارزش قائل شود و تمام دنیا به خاطر اشک‌های من در حرکت باشد.

برداشت: من آرزو دارم دوباره در عشق، شب‌هایی را سپری کنم که در هر گوشه‌ای یاد و داستان عشق من وجود داشته باشد.

برداشت: خوشا آن کسی که در دلش عشق و محبت را احساس کند، چهره‌اش مانند گل لاله باشد و دنیا برای او مانند باغی پر از لاله‌ها جلوه کند، چشمانش مانند چشمه‌ای از خون عشق پاک و زلال باشد.

برداشت: این آرزوی سرکش مرا دیوانه می‌کند، زیرا که محبوب من، در شب‌های من، به داستان‌ها گوش می‌سپارد.