شمارهٔ ۱۷۱

برداشت: عاشق، وقتی که از جان خود بگذرد، به راحتی می‌تواند دیگران را آسیب بزند. هر کسی که جان خود را فدای عشق کند، به سادگی می‌تواند دیگران را دچار درد و رنج کند.

برداشت: ای دل، چرا به غم و اندوهی که بر جانم سایه افکنده، دل‌سوزی می‌کنی؟ بگذار این خانهٔ پر از غم و اندوه به ویرانی دچار شود.

برداشت: کسی که به کار و تلاش زیاد می‌پردازد، در نهایت موفقیتش به اندازه‌ای است که وقتی او به میدان و رقابت می‌آید، همه چیز برایش آسان‌تر و ارزانی می‌شود و رقابت را شکست می‌دهد.

برداشت: ما به خاطر بی‌نظمی و عدم ثبات خود، به نصیحت دوستان گوش نمی‌دهیم. این حالت ادامه دارد تا زمانی که کسی به فکر ایجاد نظم و ساماندهی ما باشد.

برداشت: دل من مانند کعبه‌ای شده است که پر از بت‌های وحشی است. حالا چطور می‌توانم غم و رنج عشق را تحمل کنم اگر آتش دلی که به معشوق تعلق دارد، شعله‌ور شود؟