شمارهٔ ۱۵۴

برداشت: نیازی که از هوس و تمایلات ناشی می‌شود، آیا می‌تواند ارزش و اعتبار واقعی داشته باشد؟ نیازی که بر پایه هوس باشد، مانند نماز بدون وضو است که درستی و قبولیتی ندارد.

برداشت: کسی که به خاطر مستی و شیدایی‌اش ادعای حقیقت می‌کند، از واقعیت‌های زندگی‌اش بی‌خبر است و نمی‌داند که ممکن است در وضعیت خطرناکی قرار داشته باشد.

برداشت: من در پای عشق چیزی را به بند کشیده‌ام که تا ابد از آن فاصله نخواهد گرفت، و این عشق برای من به اندازه‌ی یک تار مو اهمیت دارد.

برداشت: به خاطر عشق تو به شدت افسرده و غمگین شدم، اما هیچ کس نمی‌تواند به اندازه من دلتنگ و ناامید باشد. این ساقی که می‌نوشاند، هیچوقت نمی‌تواند غم و درد من را درک کند.

برداشت: نه کینه‌ات دلیلی دارد و نه محبتت، ای خدا، چه چیزی باعث شده که این طبیعت را چنین بسازد و این خصیصه چه چیزی است؟

برداشت: این بی‌محبتی را به خودت نگیر و ناامید نشو. تو نمی‌دانی شاید در عمق دل او، احساس خوبی نسبت به تو وجود داشته باشد.