شمارهٔ ۱۵۰

برداشت: به یاد می‌آورم زمانی را که از ما کینه‌ای وجود نداشت، اما او هنوز به محبت ما شک داشت و به صدق این محبت یقین نداشت.

برداشت: من با محبت تو به توافق رسیدم و گفتم که وفا کن، اما کشتی من در این دریا آرامش نداشت.

برداشت: انکار محبت مانند سد کردن مسیر است، اما چه فایده دارد وقتی که دل ما از حقیقت آگاه نیست.

برداشت: من خودم مشکل را برای خودم ایجاد کردم، زیرا قبل از این، هیچ مشکلی از تو در چهره‌ام وجود نداشت.

برداشت: شیرین در دل کوهکن زندانی است و مانند یک افسانه به نظر می‌رسد. شاید چشم بدی در کمین باشد که او را ببیند و آسیبی به او برساند.

برداشت: من کسی را که به من وفا داشت، به سرعت از نظر دور کردم، اما من هرگز چشمی نداشتم که او را چنین ترک کنم.