آن مستی تو دوش ز پیمانهٔ که بود
چندین شراب در خم و خمخانهٔ که بود
دربارهٔ این سروده
این شعر به وصف شادی و مستی ناشی از عشق میپردازد. شاعر به توصیف زیبایی و تأثیرات عمیق عشق و نوشیدن شراب میپردازد. او از پرندهای سخن میگوید که نقل و میآورد و از زیبایی شمعی و پروانهای که به آن میپردازد، یاد میکند. همچنین، شاعر به شهرت و آوازه عشق و مستی اشاره دارد و در نهایت به این پرسش میرسد که آیا با کسی جز معشوقش آشنا بوده است یا نه. در کل، شعر به عمق احساسات و سرخوشیهای ناشی از عشق و زهدان پرداخته است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ای مرغ زود رام که آورد نقل و می
دام فریب آب که و دانهٔ که بود
روشن بسان آتش حسنت می که شد
شمعت زبانه کش پی پروانهٔ که بود
آوازهات به مستی و رندی بلند شد
افشای آن ز نعرهٔ مستانهٔ که بود
وحشی چه پرسش است که شد با که آشنا
خود گو که او به غیر تو بیگانه که بود