شمارهٔ ۱۴۰

برداشت: گفتم ای ماه، امیدوارم با من مهربان باشی، ولی تو نتوانستی دردهای قلبم را تسکین دهی.

برداشت: در میان بی‌دلی و بی‌علت، کسی به من آسیب زد و کاری کرد که گویا هیچ دلیلی برای آن وجود نداشت؛ حتی این‌که گفتگویی کوتاه رخ دهد، وجود نداشت.

برداشت: غم و اندوه زیادی بر دلم سنگینی می‌کرد به خاطر سرگرمی‌های او، اما بر ذهنم فشار نمی‌آورد.

برداشت: خاطره‌های خوب هر فردی به نوعی از او به وجود می‌آید و این باعث خوشحالیم می‌شود که او همیشه در کنار من باشد، اما او در واقع نبود.

برداشت: وحشی از بی‌محبتی او بسیار گله‌مند بود. وقتی پیش او شکایت کردم، گفتم که قدرت بیان این مشکلات را ندارم، اما او هیچ قدرتی نداشت.