شمارهٔ ۱۳۸

برداشت: امروز حالت محبوبانه‌ای نداشتم که به نیازم توجهی کند، هیچکدام از شیوه‌های خاص هم نتوانستند خود را نشان دهند.

برداشت: اگرچه چشم به خودبزرگ‌بینی نمی‌نگرد، اما نگاه ناتوانی و حسرت من بی‌تأثیر نبوده است.

برداشت: حسن شیوه‌های زیبایی زیادی در دل داشت، اما لبخند او آنقدر دلنشین بود که می‌توانست تمام ابهام‌ها و رازها را برملا کند.

برداشت: خنده‌هایی که از احساس شادی و سرزندگی سرچشمه می‌گیرند، در واقع در پشت زیبایی‌های ظاهری و حس آرامش پنهان شده‌اند و نمی‌توان آنها را فقط از روی ظاهر و گلبرگ‌ها شناسایی کرد.

برداشت: من به خاطر زیبایی و نازک‌کاری چشم‌هایم کشته شدم، به‌گونه‌ای که زخم خنجر بر قلبم بر جای ماند و نگاه من بی‌خبر از این آسیب بود.

برداشت: دل که در بند حسرت و آرزوهای ناکام است، جز ابراز عشق هیچ اشتباه یا گناه دیگری ندارد.

برداشت: نمی‌گفتم که درخواستم از تو، غرور و سرکشی را به همراه دارد، پس چرا باید بیشتر از این خود را عزیز و نازکنده نشان دهم؟