شمارهٔ ۱۳۴

برداشت: خوشا به حال کسی که مانند غنچه در کنار گل‌ها باشد، و در آغوشش همچون جامی از می، حالتی خوشایند و دلپذیر را تجربه کند.

برداشت: هر چه از دستت برمی‌آمد، برای ارباب وفا انجام دادی و هیچ‌گونه تقصیری نکردی. وفاداری نیز همین است.

برداشت: ای رقیب، نگرانی و بیمی که از تو دارم، حاکی از این است که شاید قصد جان من را کرده‌ای. آیا چیزی بدتر از این ممکن است؟ خداوند، آیا واقعاً این حقیقت است؟

برداشت: کجا می‌توان درد و غم کسی را که سوار بر مه‌دی می‌باشد بیان کرد، اگر ما هم مانند جرس، زبانی مقاوم و سخت داشته باشیم؟

برداشت: هر ویرانه‌ای که در آن وحشی دیوانه‌ای وجود دارد، از هر طرف دامن پرسنگی است که کودکی در کمین نشسته است.