شمارهٔ ۱۳۲

برداشت: از روزگار زهد و پارسایی خسته‌ام و می‌خواهم به میخانه بروم. دوست دارم که مثل دیگر نوشندگان، با شراب و دوستان بنشینم و به دور از سخت‌گیری‌های مذهبی زندگی کنم.

برداشت: اگر کودکی مرا با این حال پریشان ببیند، می‌فهمد که به خاطر عشق یک صورت زیبا، به شدت بیمار و دیوانه خواهم شد.

برداشت: من به مانند رشته‌ای از ضعف در آمده‌ام و در دل مملو از شادی‌ها هستم؛ چرا که روزی به خاطر یارم با آن جواهر یگانه با او پیوند خواهم خورد.

برداشت: هر جا که می‌روم، داستان عشق تو را نقل می‌کنم و می‌دانم که در نهایت خودم هم به یک داستان تبدیل خواهم شد.

برداشت: نگو که وحشی کجا زندگی می‌کند و کجا منزل دارد. من در گوشه یک ویرانه ساکن خواهم شد.