غزلیات

شمارهٔ ۱۲۴

سرودهٔ وحشی بافقی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

خوش آن نیاز که رفع حیا تواند کرد

نگاه را به نگاه آشنا تواند کرد

۲

خوش آن نگاه که در آشنایی اول

شروع در سخن مدعا تواند کرد

۳

خوش آن غرور که وام دو سد جواب سلام

به یک کرشمهٔ ابرو ادا تواند کرد

۴

خوش آن ادا که هزاران هزار وعده ناز

به نیم جنبش مژگان روا تواند کرد

۵

خوش آن فریب که در عین تیغ راندنها

علاج دعوی سد خونبها تواند کرد

۶

خوش است طرز اداهای خاص با وحشی

خوش آن که پیروی طرز ما تواند کرد

بازگشت به سروده‌های وحشی بافقی