شمارهٔ ۱۲۲

برداشت: محبوبی که روزگاری بر وعده‌های وفاداری‌اش ناز می‌کرد، دیگر آن لطف و محبت را ندارد که قبلاً به ما نشان می‌داد.

برداشت: دیگر رحم و شفقتی که نسبت به این دلشکسته بود، باقی نمانده و محبت و لطفی که به این آدم بی‌نوا داشت، وجود ندارد.

برداشت: من نمی‌دانم آن شاه زیبا چه اشتباهی کرده که دیگر مانند آن مهربانی که نسبت به نیازمندان داشت را ندارد.

برداشت: اگر محبوب از درد و رنج عاشق آگاه شود، هیچ‌گاه با او به گونه‌ای که با این جماعت رفتار کرده، رفتار نخواهد کرد.

برداشت: اگر وحشی از نظرها غایب شود، جای تعجبی ندارد، زیرا آن نگاه خاصی که به ما داشت، دیگر وجود ندارد.