شمارهٔ ۱۲۰

برداشت: دل من از درد و رنج به جایی رسیده که به خنجر تیز و برنده‌ای نیاز دارد. این دل تنگ، به همین اندازه از چشمان زیبا و نیرومند دشمنانی که دور و برش هستند، اشتغال و آرزو دارد.

برداشت: این جمله بیانگر این است که افرادی که ویژگی‌های نیکو دارند، بار زیادی از غم و اندوه را در دل خود نگه‌داشته‌اند. این غم و اندوه ناشی از کسانی است که به مردم آسیب می‌زنند و به نوعی با درد و رنج دیگران بی‌توجه هستند. در واقع، کسانی که به فکر غم و اندوه دیگران هستند، خود در معرض مشکلات و رنج‌ها قرار دارند.

برداشت: در صبح زود، گل به بلبل که همواره از مشکلاتش شکایت می‌کرد، لبخند می‌زند و می‌گوید: "آیا این نادان فکر می‌کند که ما از او وفاداری می‌خواهیم؟"

برداشت: بلبل چرا از گل‌فروشان شکایت می‌کند؟ گناه آن‌ها چیست؟ شاید این بلبل خود در درد این وضعیت معشوقه‌ی بازاری گرفتار شده است که به خاطر طمع‌شان، در یک مکان با یاران خود قرار گرفته‌اند.

برداشت: هوا و جو در زنانگی و لذت به خوبی فراهم است. در این حال، شخصی سرخوش و شیدا وجود دارد که از تو می‌خواهد بی‌خبر و مشخص، به حالتی طبیعی و سرمست درآید.