شمارهٔ ۱۱۳

برداشت: باجنونی که عشق موجب آن می‌شود، هیچ روزی را نمی‌توان تصور کرد که عقل من از کنترل خارج شده و به حالت بی‌خودانه‌ای بیفتد.

برداشت: من و پذیرش و نپذیرش در میهمانی سلطانی که دربانش به بدبختی کسی را بیرون کند و به مقام و عزت کسی را وارد کند.

برداشت: به خاطر عشق در چنگال یک پادشاه بی‌رحم هستم که هر کسی به دیوان او مراجعه کند، حکم خون و قتل را صادر می‌کند.

برداشت: سر خسرو از گل سنگین می‌شود و من فرهاد را می‌ستایم که او به خاطر عشق، گل‌هایی را به گردن می‌آویزد و از مسیر بیستون عبور می‌کند.

برداشت: اگر کسی در دل عاشقانهٔ معشوق گرفتار نشود، چه گناهی دارد که پروانه را در آتش بسوزاند؟

برداشت: به کسی که به آرزوهایش نمی‌رسد، بگو که از انتظار دست بردارد. اگر هم بخت یا شانس همراهش باشد، باز هم ممکن است تنها با ناامیدی و حرف‌های بی‌معنا روبرو شود.