شمارهٔ ۱۱۲

برداشت: هرگاه به ظلم و ستم یار دچار شوم، خوشایند نیست، چون اگرچه درد می‌کشم، باز هم التیام آن در دست خود توست و تو می‌توانی هزاران راه حل برای مشکل من ارائه دهی.

برداشت: دوست غیر ما شد و محبتش را به ما ظلم و ستم کرد. ما یاران نمی‌توانیم به خود این درد و رنج تسلی بدهیم.

برداشت: رفت و کسانی که به شکایت و ظلم مشغول بودند، کنترل و قدرت را از دست دادند. آن سوار دلیر، از سرکشی و نافرمانی دیگران به دادخواهی و کمک به مظلومان پرداخته است.

برداشت: آن جوان ترک که با ظلم و ستم خود زندگی می‌کند، اکنون به راهی دیگر می‌رود، در حالی که همچنان در هر گذرگاه بر سر مردم فریاد می‌کشد.

برداشت: وحشی، تو به ظلم و ستم دچار شده‌ای و آن ترک خشمگین هم هست. می‌ترسم ناخواسته از تو صدای فریاد و داد بلند شود.