شمارهٔ ۱۰۹

برداشت: هرگز ای خدا نگذار که از دیدار محبوبم دور بمانم. آرزو دارم آن نگاه دور را از چهره او دور نکنم.

برداشت: من هیچ وقت به این بزم و مهمانی راهی ندارم. می‌دانم که من در جایگاهی متفاوت از دیگران قرار دارم و اگر دیگران هم خواهان شرکت در این مهمانی باشند، نباید هیچ گونه دستوری در این مورد صادر شود.

برداشت: هر بیماری که ناشی از عشق به وجود می‌آید، درمانش با من است، اما نخواهم که جانم به خاطر درد و رنج حسرت و اندوه دچار شود.

برداشت: دیدن محبوب برای کسی که دلش از عشق پر شده، بسیار دشوار است و این بینایی را نمی‌توان به آسانی به دست آورد. امیدوارم هیچ عاشق دیگری چنین کوری را تجربه نکند.

برداشت: زیبایی و حقیقت وجود تو در جایی دور و دور از دسترس و پنهان نیست. در واقع، وجود پر از شور و شوق من باید در جایی شکوفا شود که شایستهٔ آبادانی و زندگی واقعی باشد.