شمارهٔ ۱۰۷

برداشت: تو با وجود اینکه من را انکار می‌کنی، اما مهربانی‌های تو از نگاه‌هایت که پنهان است، برای من نمایان می‌شود.

برداشت: به جاهایی می‌روم که دیگران توجهی به آنها ندارند و با آن شیوه‌ای که نگاه کردن و درک کردن تو از زندگی است، آشنا می‌شوم.

برداشت: یک نگاهی از سمت ابروی تو، می‌تواند بار سنگینی را بر دوش صد نفر نابود کند.

برداشت: من به شیوه‌های جذاب و دلربایی او عشق می‌ورزم که با هر اشاره‌اش، معانی عمیق و پنهانی را روشن می‌کند، بدون اینکه نیازی به درخواست یا هم‌زبانی داشته باشیم.

برداشت: محبت و توجه تو برای من کافی بود و همه کارهایم را تحت تاثیر قرار داد. امیدوارم همیشه در زندگی‌ات سلامت و شاداب باشی.

برداشت: ای پرنده بزرگ، دوری ما از تو ضروری است؛ گنجشک چه جایی در بین هم‌نشینان تو دارد؟

برداشت: عزیزم، این احساس و تمایل نسبت به تو از کجا آمده است؟ ای درختِ زیبای محبت، چه زمانی رغبت به میوه دادن را پیدا کردی؟

برداشت: من از کجا آمده‌ام و این‌همه جوانه‌های امید از کجا به وجود آمده‌اند، ای کاش که از میوه جوانی‌ات بهره‌مند شوم.

برداشت: کجاست آن گل که به خاطر پاکی‌اش سال‌ها زحمت بکشیدم و باغبانی کنم؟

برداشت: در هزار باری که گلی می‌شکفد، زیبایی و عطر آن به خاطر وجود توست و نگهدارنده‌اش، خداوند است که بر اثر وزش بادهای سرد پاییزی، لطافت و شادابی‌اش را حفظ می‌کند.

برداشت: این جمله به موضوع نوشیدن و لذت بردن از زندگی اشاره دارد. گویا شخصی دعوت می‌کند که دیگران نیز به جمع بپیوندند و از شادابی و خوشحالی که در شراب دانسته‌ شده، بهره‌مند شوند. همچنین به این نکته اشاره دارد که زمان خوشی و شادمانی فرا رسیده و باید از آن استفاده کرد.