شمارهٔ ۱۰۶

برداشت: من گرد تو می‌گردم و آن اسب زیبا را راندن تو، و آن دست و چوب و مرکب دنیا را.

برداشت: شهری به تو حمله‌آورده و جهانی را تسخیر کرده‌ای و در هر گوشه‌ای که می‌روی، در حال دویدن هستی.

برداشت: اگر برای التماس و خواهش تو، جانم را فدای تیر باریک و زیبای تو کنم، و آماده‌ام که چشمانت را باز کنی و پرواز زیبایت را به آسمان ببینی.

برداشت: من به جایی می‌روم که گویی محبت را با نوعی تهدید و کنایه آمیخته‌اند، تا تو را به حالت زیبایی برسانند.

برداشت: طرز نگریستن من و حرکت مژه‌هایم و دامن پر از تردید که بر دل‌ها می‌نشیند.

برداشت: اگر تو از درد عشق بی‌نیازی، پس این آه و ناله و شعر خواندن تو برای چیست؟