شمارهٔ ۱۰۱

برداشت: او رسید و با حرکت ابروی خود توجه دیگران را جلب کرد و با این کارش به نوعی فروتنی و تواضع نشان داد، سپس از آنجا عبور کرد.

برداشت: به من سلام کرد، اما او به زبان نیاورد و فقط با لبخندی ملایم عبور کرد.

برداشت: به خاطر کشش نگاهی که از قبل ایجاد شده است، چه شکارهای زیادی را می‌گیرد و در دام خود می‌اندازد و سپس به راحتی عبور می‌کند.

برداشت: آن زیبایی و عشوه‌ای که باعث دیوانگی می‌شود، عقل را به مصیبت می‌اندازد و حتی صد نفر با ذکاوت را بی‌خبر و غافل می‌کند و می‌گذرد.

برداشت: هیچ‌کس از میان هزاران هدیه‌ای که تقدیم می‌شود، نتوانست به دلخواه محبوب یک نورنگی که در نگاهش افسونگری دارد، جلب توجه کند و او بی‌اعتنا گذشت.

برداشت: کسی کیست که از چشم بدش دور نگه‌داریم و آسیب نبیند؟ چون جانم را بر آتش آرزوها فدای او کرده‌ام و او تنها گذر کرد و رفت.

برداشت: رسید و با اندکی احسنت و ترحم، زبانش را به خاطر تو خاموش کرد و از آنجا گذشت.