شمارهٔ ۱۰۰

برداشت: هیچ درمانی برای بهبود درد عشق مؤثر واقع نشد، چرا که هر کسی به این درد مبتلا شد، هیچ‌گاه بهبودی نیافت.

برداشت: روزی بود که لطف و محبت‌ها به ما نشان می‌داد و ما را خوشحال می‌کرد، اما در واقع آن‌طور که به نظر می‌رسید، نبود.

برداشت: شب گذشته، با رقبای شاداب و سرمست، آمده بود و با شمشیرش در حال درگیری بود، اما نیازی به کشتن من نداشت و هدف دیگری جز این نداشت.

برداشت: اگر عشق در محفل او غلبه کند، با یک آه من، آتشی ایجاد می‌شود که دودی ندارد و روشنایی‌اش بی‌سروصدا است.

برداشت: در جمع زیباپسندان، کسی مانند شمع جایگاه خود را پیدا می‌کند که احساسات و غم‌های عمیق دردناکی ندارد و نمی‌تواند اشک و آهی که نشان‌دهندهٔ عمق احساس است، به نمایش بگذارد.

برداشت: در هر لحظه آرزوی دیدن مشکلات و زیبایی‌های عشق را در دل داشتم، اما از آن آرزو چه سودی به دست آوردم؟ حتی یک لحظه هم بهره‌ای نداشته‌ام.

برداشت: اندوه عشق برای وحشی چنان عمیق و پرمغز بود که نتوانست به اندازه کافی از آن لذت ببرد؛ چرا که هر کسی که جسمی آزار دیده و جانش در رنج بود، چنین احساسی را تجربه نکرد.